دیوانهخانه است. به همین سرعت سی و پنج ساله شدم و هیچ کس برایش مهم نیست. راستش را بخواهید برای خودم هم زیاد مهم نیست. فکر میکنم بزرگترین دستاوردم این است که هر چه بزرگتر شدم فهمیدم که بیشتر نمیدانم. بعد هم خب اصلا انگار دنیا این طوری طراحی شده است که در عمق هر چیز بنبستی قرار گرفته که عقلمان بهش نمیرسد. دقت کردید؟ الان ما نمیدانیم در جهان به معنای کل جهان و کهکشانها و فضا چه خبر است. از این طرف در درون ذره و کوچکترین جزء همان چیزی که هر روز میبینیم نمیدانیم چه خبر است. یعنی در میانهٔ دو
برچسب:
نویسنده: بنیامین حسینیان